Kinalikot, Nilabasan

Alas tres ng madaling araw ako'y nagising
Tila mga alitaptap pumukaw sa paningin
Imaheng may gandang katangi-tangi
Isang binibini hindi maikukubli
Kaya ako'y nagbalik sa daan
Kung saan nasaksihan
Ang taglay mong karikitan,
Ngunit umuwing sawi sapagkat di nasulyapan.

Isipan ay di pinatahimik
Sa muling pagbalik,
Imaheng mong kaakit-akit
Bumulong sa sarili bukas ulit.
Alas otso ng umaga ako'y umalis
Nako, wag sanang dumaplis
Pagkakataon sana'y pumanig
Sa binatang umiibig

Napaupo sa likmuan
Mga kamay'y pinagpapawisan
Ito na ba ang araw,
Na ika'y matatanaw?
Di mawaglit ang pagtingin,
Tadhana ba'y nasa akin?
Posturang para isang modelo,
Magkabilang bewang sumasabay
Sa indayog ng mga buhok mo.

Isa, dalawa, tatlo-- tatlong linggo
Nagpaulit ulit, at hindi nabigo
Nakabisado mga galaw mo
Nababaliw na ata ako.
Walang pagiimbot ika'y nilapitan
Bawat hakbang ay marahan
Bumubuo ng pangungusap
Kung paano uumpisahan.

Kinabahan, nautal
Daga sa dibdib nagwalwal
Salita'y nagkabuhol buhol
Ngunit ito'y nasuklian ng ngiting singanda ng isang burol.

Tatlong buwan ang lumipas, nakuha ang loob mo
Nabuo ang salitang "tayo"
Ikaw na ba ang sagot?
Sa mga panalangin ko.

Alas tres ng madaling araw ako'y nagising
Tila mga alitaptap pumukaw sa paningin
Imaheng may gandang katangi tangi
Binibini sa aking tabi.
Nadiligan ang buhay kong nalalanta
Nakahanap ng kanlungan at hingahan
Sa nakakasulasok na mundo

Nagpalitan ng mensahe, kinantahan upang maiparamdam sayo na ikay mahalaga.
Mga araw na puno ng kwentuhan, asaran at tawanan
Na hindi malaman kung saan nanggaling ang mga iyan.

Alas tres ng madaling araw ako'y nagising
Ika'y nangingnig sa aking mga bisig.
Takot, pangamba kita sa iyong mukha
Sa isang demonyo ba ika'y nakatitig?

Panibagong tatlong buwan tayo'y winasak
Sigalot, kawalan ng tiwala, katahimikan
Lumamig, parang kapeng nalipasan ng panahon.
Tumigas, parang pandesal na naiwan sa kahon.

Alas tres ng madaling araw ako'y nagising
Abel ang ngalan ng diablong bumulong sa akin
Natitiyak nyang ikaw ay may alam
Sa nakaraang pilit tinatakasan.
Niyakap kang mahigpit
Mali ang nadinig, ito ang pinilit.
Ngunit si Abel ay hindi nagkamali
Lalong tumindi ang panginginig.

Bulong sayo'y ikaw ba'y nilalamig?
Gusto mo bang painitin ang ating gabi?

Binaybay ng mga kamay ko ang katawan mo
Hinagkan, hinalikan at hindi binitawan
Isang pagkakataon ang hinihintay
Di nagtagal ika'y bumigay.
Pinasok, gumapang, pinagsiksikan
Muling bumulong si Abel, nakaraa'y nakalikot mo.

Pinatigas ko,
Hinigpitan ang kapit,
dahan dahang ipinasok,
Naramdamang naisagad ko, tila nasakop ang iyong pagkatao.
Katawa'y nanginig, pumiglas,
ngunit ako'y mas malakas
Luha'y pumatak sa mga mata mo
Patuloy ang sigaw ng ngalan ko
Na tila musika mula sa ibang mundo.

Unti unting humina, naghabol hininga.
Daliri'y dumaan sa bibig mong nakanganga.
Nilabasan, likidong humahalimuyak.
Tinikman, dinilaan, basang basa.
Dugo't pawis malapot, naghalo.

Hindi nakuntento, binaon pa ito.
Hindi lang isa, hindi lang dalawa,
Kundi labing limang saksak ang natamo.

Pasensya binibini, ngunit hindi ka sapat,
Sapat para kalimutan ang nakaraan.
Kinalikot, nilabasan, nawala sa sarili
Abel! Isa kang kapitan.